Gönül insana derinlerden hep seslenir,
Lakin dış dünya ile öylesine meşguldür ki insan,
Bu sesi çoğunlukla duymazdan gelir,
Ne zamanki bir dert,
Bir sıkıntı, bir keder gelir,
Dış dünya ile bağı gevşetir,
İşte o zaman kişi, içine yönelir,
Onu dinlemeye çalışır,
O ses de yavaş, yavaş kuvvetlenir,
Ve daha duyulur,
Daha anlaşılır hale gelir.
Dinle bir bak,
Gönlün sözü hep sevgidir, sevgidendir,
Ondan sebep, Kulağa da, akla da,
Kafese de, Ruha da,
hep iyi gelir, hoş gelir…
Mustafa Murat Güngör
14.07.15
